Gwiazdy ekranu reklamują kosmetyki

Wspieranie kampanii reklamowych kosmetyków wizerunkami gwiazd ekranu jest tak starym zabiegiem jak sama historia srebrnego ekranu i przemysłowej produkcji kosmetyków. Czytelnicy prasy polskiej pod koniec lat trzydziestych mieli okazję, podobnie jak dziś, obejrzeć reklamy importowanych kosmetyków Max Factor, zachwalanych przez hollywoodzkie gwiazdy. Wizerunkiem Normy Schearer wspierało swoją kampanię mydło toaletowe Lux (Schicht-Lever S.A.), Pola Negri występowała w reklamach kosmetyków Śnieg Tatrzański Falkiewicza. Najdalej w tego typu kampanii poszła poznańska fabryka kosmetyków Żaka wydając albumik z fotosami polskich aktorów i aktorek okraszonymi reprodukcjami autografów zachwalających kosmetyki Żaka. W prasie odbiciem tej kampanii były reklamy Przemysławki, którą promował Jan Kiepura. Żak zresztą, dość złośliwie, opatrzył albumik mottem „cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie co posiadacie”, co było aktualne zarówno w odniesieniu do gwiazd ekranu jak i kosmetyków.

na rysunkach: 

Ada Sari w albumie reklamującym kosmetyki Żaka

Norma Schearer w reklamie mydła Lux

Pola Negri w folderach reklamowych Falkiewicza

Reklama prasowa kosmetyków Max Factor

Movie stars advertise cosmetics 

Backing up an advertising campaigns of cosmetics with images of movie stars is such an old trick as very history of the cinema and the industrial manufacture of cosmetics.  Readers of the Polish press at the end of thirties were supposed, as similarly as today, to watch the advertisements of imported Max Factor cosmetics recommended by Hollywood stars.  The Lux bath soap (Schicht-Lever S.A.) supported its campaign up with the image of  Norma Scheare, Pola Negri appeared in ads of Snieg Tatrzański [Tatra Snow] cosmetics by Falkiewicz.  Farthest in the campaign of this type a Poznań Żak's factory of cosmetics went publishing the small book with stills of Polish actors and actresses spiced up with reproductions of autographs recommending Żak perfumes and beauty treatments. In the press this campaign was refelected by Przemysławka ads which promoted Jan Kiepura.  Żak as a matter of fact, quite maliciously, provided the small book of illustrations with the epigraph meaning "the grass is always greener on the other side of the fence, alone you don't know what you have" what was still standing both with reference to movie stars as well as cosmetics.

on pictures: 

Ada Sari advertising beauty treatments by Żak

Norma Schearer in the advertisement of  Lux soap 

Pola Negri  in an advertising brochures of Falkiewicz 

Press ad of Max Factor cosmetics

Przez dziecko do matki cz. 3

Właściwie to ten wpis pasuje również do kategorii “reklama i edukacja”. Plan lekcji ze skaczącym jeleniem udającym herb miejski Schicht wydał najprawdopodobniej na początku lat dwudziestych, przed kupnem warszawskiej fabryki na Szwedzkiej , no i oczywiście przed połączeniem z Leverem (1935). Stąd na rewersie informacja o produkcji mydła przez warszawską spółkę Saturnia (… w fabryce na Szwedzkiej). Saturnia była w połowie lat dwudziestych spółką zależną od Schichta, na jej potrzeby produkowała mydło przez pewien czas również fabryka mydła w Trzebini (w 1927roku również przejęta przez Schichta).

By the child to the mother part 3.

Actually this entry fits the category “an advertisement and an education” also.  A school timetable with the jumping stag, imitating the municipal coat of arms, Schicht published most probably at the beginning of 1920’s, before the purchase of the Warsaw soap factory on Szwedzka Street, and of course before the connection with Lever (1935).  Hence on the reverse information about the production of soap by the Warsaw Saturnia company (… in the factory on Szwedzka Street).  Saturnia was in mid-twenties  a Schicht's subsidiary, for some time a soap factory  in Trzebinia also produced soap for Saturnia (in 1927 taken over by Schicht). 

[What the child should know about soap. 

Dirt is the biggest enemy of the mankind.  Dirt is heightening illnesses and causes a mushroom growth of imperceptible with eye pathogenic germs.  Holding the body and clothes in the due purity is the best security against illnesses, specially whereas children obligatorily must several times per day wash hands and the face.  Tiny Johny doesn't like the bath and is heavily screaming, whenever the mummy is starting washing him.  Older children know that they must be clean and they are inviting washing themselves some more, because shame is to appear in stained clothes or with dirty hands.  Children know very well that not every soap is good; some are stinging and pinching after washing, because contain harmful additives.  Without a doubt the best soap is the Soap “Stag-Schicht”, manufactured of precious raw materials by the company Saturnia  in Warsaw.  Children should always ask parents to buy only the soap “Stag-Schicht”. The authentic piece  of “Stag-Schicht” soap looks as:]

Gdzie by tu się zareklamować - cz. 5

Proporczyk reklamowy Schichta, wersja czechosłowacka. Do dekoracji sklepu albo kinderbalu :-). 


Schicht's advertising pennant, Czechoslovakian version. To the decoration of the shop or the children's party :).  

Muzycznie i filmowo

Jakiś czas temu pokazywałam fragment nut fokstrota Pixavon reklamującego szampon o tej samej nazwie. Okazuje się, że muzyczna reklama była przed wojną bardzo popularna, poza zapisami nutowymi rozpowszechniano płyty (Radion, Schicht-Lever S.A.) z nagraniami. Wieść gminna niesie a za nią Wikipedia powtarza, że sam Puccini popełnił odę (a raczej sądząc na podstawie rozmiaru – tekst tu - ódkę) na cześć Odolu, funkcjonującą rzecz jasna na rynku włoskim. Poniżej: Nagranie "Piosenki o Radionie" w wykonaniu Tadeusza Faliszewskiego.

Some time ago I demonstrated the fragment of notes of the Pixavon foxtrot advertising shampoo of the same name.  Apparently, the musical commercial was very popular before the war, apart from musical notations records were also distributed (Radion, Schicht-Lever S.A.)  The commune rumour tells and Wikipedia is repeating, that even Puccini created the ode (and rather than that thinking based on the size - text here - the very small ode, a kind of musical joke) for the Odol, functioning obviously on the Italian market. Below: the "Song about Radion" recording performed by Tadeusz Faliszewski. 

Radion jako silna marka silnego koncernu był obecny także w reklamach kinowych, podobnie jak dziś, wyświetlanych przed filmami. Poniżej reklama z południa Europy (czy jakiś slawista mógłby się wsłuchać i jednoznacznie określić język?).

Radion as the strong brand of the strong multi-national company was present also in cinema commercials, as similarly as today, projected before movies.  Below: advertisement from the South of Europe (could some Slavonic specialist listen to and explicitly determine the language?).

Muzyczka z powyższej reklamy okazała się na tyle chwytliwa, że pozostała w świadomości społeczeństw korzystających z Radionu i funkcjonuje obecnie jako marsz weselny. Dowód poniżej. Wykonawcy nawet nie wiedzą skąd nazwa „Radion” w tytule marsza.

The music from the above advertisement was enough catchy, that remained in the consciousness of societies using Radion and is functioning at present as kind of a wedding march.  Evidence below.  Performers even don't know where from name "Radion" exists in the title of the march.

Skoro mowa o praniu, to oczywiście musi się pojawić również mydło z jeleniem.

Since I'm writing about laundry, of course the Soap with a Stag has to appear.

I na koniec dwa filmiki z cyklu “reklama i edukacja” promujące mycie zębów i przy okazji pastę Kalodont. Pierwszy jugosłowiański, drugi chorwacki.

And last but not least two commercials from the cycle "the advertisement and the education" promoting brushing teeth and Kalodont toothpaste.  The first commercial is Yugoslavian, the second  - Croatian.

Przez dziecko do matki cd.

Tym razem stara czechosłowacka ulotka z bajką dla dzieci, reklamującą przy okazji terpentynowe mydło z jeleniem. 

By the child to the mother. 


This time old Czechoslovakian leaflet with the fairy tale for children, advertising Schicht's turpentine Soap with a Stag.

Wpływ na dziecko drogą do zwiększenia sprzedaży

Nic nowego prawda? Drogę przez dziecko do matki wykorzystywano oczywiście również przed wojną do promocji kosmetyków i wyrobów chemii gospodarczej. Najczęstszym rozwiązaniem było drukowanie ulotek kierowanych do dzieci. Bywały ulotki edukacyjne (Odol), propagujące prawidłową higienę jamy ustnej i bywały też ulotki służące zabawie, przy okazji przemycające treści reklamowe kierowane do dzieci i ich matek. Poniżej dwa przykłady: polska ulotka promująca proszek do prania Radion, w formie ilustrowanego opowiadania o wycieczce do babci (stosującej Radion regularnie) oraz czeska (a właściwie, biorąc po uwagę czas publikacji, czechosłowacka) ulotka promująca preparat do płukania tkanin po praniu Otamyr. Czesi zresztą regularnie wydawali ulotki z bajkami dla dzieci, które na ostatniej stronie miały teksty reklamowe (dotyczące bardzo różnych grup wyrobów użytkowych). Dwa ostatnie obrazki pokazują jeszcze inne rozwiązanie – w tekturową podkładkę wmontowano papierową, przewijaną taśmę z historyjką obrazkową (oczywiście promocyjną).

Na rysunkach:

Ulotka Radionu (Schicht-Lever), pierwsza i ostatnia strona. Późne lata 30-te.

Bajka z reklamą preparatu Otamyr (Otta, Czechosłowacja). Późne lata 30-te.

Kino Nivea (Pebeco). Awers i rewers.  Późne lata 30-te.

Influence on the child as a way to increasing sales.

It is nothing new here, isn't it?  The way through the child to the mother of course was exploited also before the war  for the promotion of cosmetics and household products.  Printing leaflets directed at children was the most frequent solution. There were  educational leaflets (Odol), propagating the correct dental hygiene and also leaflets just-for-fun, smuggled advertising contents referred to children and their mothers.  Below two examples: Polish leaflet promoting the Radion washing powder  (Schicht-Lever), in the form of illustrated short story about the trip to the grandmother (using Radion regularly) and Czechoslovakian leaflet promoting Otamyr preparation for the lavage of fabrics after the  washing.  Czechs as a matter of fact regularly issued leaflets with fairy tales for children which had on the back cover various advertising texts  (concerning different groups of food and functional products).  Two last pictures are showing other solution - paper, rewound tape  with a picture story (of course promotional), was mounted into the cardboard pad.

On pictures:

Radion leaflet (Schicht-Lever),  the first and the last page.  Late 1930’s

A printed fairy tale with the advertisement of Otamyr preparation (Otta, ). Late 1930’s. [On the front page: Mummies, don't forget to read  the  back cover!  On the back cover:  Nice children.  Your mum is washing with powder?  Let her try Otamyr solution out, it is our national product, but equal with the best.  Tell mum Otamyr will soften water, will dissolve dirt and will bleach the wash and in addition it doesn't contain any chlorine.]

The Nivea Cinema (Pebeco), the face side and the reverse. Late 1930’s. [The Nivea Cinema is showing the film "Adventure in the forest".  New, colourful fairy tale, deep meaning is keeping in.  It always and everywhere will be your faithful companion.  Nivea cream is cream for everyone for all seasons]

Mydło do prania

Dwa piękne eksponaty: mydło “Młotek i Perlik” i oczywiście oryginalne, przedwojenne mydło z jeleniem Schichta.

Laundry soap

Two beautiful exhibits: Mlotek i Perlik* Soap  and the original, prewar, Schicht’s Soap with a Stag.

*mlotek = a hammer, perlik = another kind of hammer, the two hammers together are a traditional sign of Silesian coal miners.

Gdzie by tu się zareklamować?

Dotarcie z reklamą do szerokiego odbiorcy w epoce przedtelewizyjnej i przedinternetowej nie było wcale łatwe. Nie wszyscy przecież czytali gazety… . Reklamy umieszczano więc, podobnie jak dzisiaj, na różnych artykułach codziennego (lub prawie codziennego) użytku – notesach, bibułach do osuszania atramentu, bloczkach do zapisy brydżowego, kubkach i wielu, wielu innych. Na początek dwie kartki z notesów reklamowych (Henko, Persil) i jeden notes zachowany w całości (Schicht).

Where to advertise my product?

Reaching the wide group of consumers with the advertisement in the pre-TV and pre-Internet age wasn't quite simple. After all not everyone did read newspapers. So advertisements were put, as today, on different articles of everyday (or almost everyday) use: notebooks, blotting paper, blocks to records bridge, mugs and many, many other. For the beginning two sheet of papers from advertising notebooks (Henko, Persil) and one notebook keep integral  (Schicht)

Sunlajt, Schicht i Schicht-Lever

Gazeta Handlowa z 1928 roku donosiła, że powstała Polska Spółka Akcyjna „Sunlajt”, sprzymierzona z koncernem Lever Brothers i że nowa spółka zakupiła teren pod budowę fabryki swoich wyrobów (w Warszawie na Pelcowiźnie, dokładnej lokalizacji nie udało mi się na razie ustalić). Na rynku polskim pojawiły się mydła i płatki mydlane tej spółki (Sunlajt, Rinso, Lux) oraz proszek do czyszczenia Vim. Równolegle wzmacniała swoją pozycję na polskim rynku spółka Schicht, kupując w 1925 roku fabrykę na Szwedzkiej w Warszawie i uruchamiając w 1926 roku fabrykę w Trzebini. Od 1935 roku w Polsce Sunlajt i Schicht funkcjonują już wspólnie w ramach nowej spółki Schicht-Lever  S.A., wytwarzanie produktów Sunlajta przeniesiono (?) na Szwedzką.

Na rysunkach:

Okładka ulotki proszku do czyszczenia VIM (po 1935)

Okładka ulotki płatków mydlanych Lux (lata 30.)

Wnętrze ulotki płatków mydlanych Lux (lata 30.)

Sunlajt, Schicht and Schicht-Lever

Gazeta Handlowa [The Commercial Newspaper] from 1928 informed that Polska Spółka Akcyjna “Sunlajt” [the Polish joint-stock company Sunlajt, ”sunlajt” is an Polish pronunciation of English word “sunlight”],  allied with the Lever Brothers, had come into existence.  The new company purchased the land up to construction of the factory of its products (in Warsaw in Pelcowizna district, the accurate location I didn't manage to find at the moment). Soaps and soap flakes of this company turned up to the Polish market (Sunlajt, Rinso, Lux) together with the Vim scouring powder. Parallelly on the Polish market a Schicht company strengthened its position buying in 1925 factory on Szwedzka Street in Warsaw (also in Pelcowizna) and starting production in the new factory located in Trzebinia (in 1926). From 1935 in Poland Sunlajt and Schicht are functioning together as part of the new company Schicht-Lever S.A. . Production of Sunlajt products were moved (?) to the factory at Szwedzka Street.

On the pictures:

Cover of the scouring powder VIM leaflet (after 1935)

Cover of the Lux soap flakes leaflet (30-ties) [How to laundry silk, wool and other colour delicacies]

Inside pages of the Lux soap flakes leaflet (30-ties)

Mydło z Jeleniem nie tylko dla ludu

Mydło z Jeleniem (Schicht-Lever S.A.) było kierowane w reklamach głównie do niezamożnych odbiorców, ale natrafiłam ostatnio również na taką reklamę. Do prania bielizny tej damy z pieskiem odpowiedniejsze by były płatki mydlane Lux, ale widocznie postanowiono rozszerzyć grupę odbiorców mydła.

na rysunku: reklama z prasy ilustrowanej, lata 30.

Soap with a Stag not only for low-earning people.

Soap with a Stag (Schicht-Lever S.A.)  was targeted  in advertisements mainly to consumers of modest means but I recently found also such an advertising. Lux soap flakes would be more suitable to washing the underwear of this lady with a doggy but apparently Schicht-Lever decided to widen the group of users of the soap.

on the picture: advertisement from illustrated press, 30-ties.

Szampony w reklamie

Na rysunkach:

Reklama prasowa szamponu Elida (Schicht-Lever, po 1935)

Reklama prasowa szamponu dr Lustra „Miraculum” (1938)

Reklama sklepowa szamponu Pulsa (lata 30.)

On the pictures:

Press advert of Elida Shampoo (Schicht –Lever, after 1935) [What does make an ondulation permanent? Permanence of an odulation and beautiful hair shine are profits from proper care.  If you want be always happy from your hair looking, you have to choose a proper shampoo. Kamilloflor – alkali-free special shampoo, preserves natural light colour of fair hair and restores if after darkening. Brunetaflor - alkali-free special shampoo for dark hair, enhances its chestnut shade and adds a beautiful shine.]

Press advert of Dr. Luster’s “Miraculum” Shampoo (1938) [The secret of efficacy of Dr. Luster’s Miraculum shampoos is based on the neutralization – during shampooing – scalp and hair harmful secretions causing hair wasting away. Shampoos for fair and dark hair exist separately as well as chamomille shampoo for blonde hair lightening.]

  

Shop cardboard advertisement of Puls’ Shampoo (30-ties) (Puls’ Shampoo. Powdered or liquid.)

Jeszcze jedna mydlana fotka

Skoro już jestem przy mydle, to pokażę jeszcze jeden „mydlany” eksponat – drewniany wycisk do mydła Radion (Schicht-Lever S.A.) . Troszkę tylko nadgryziony przez korniki.

One more soapy photo 

Speaking on soap, I’m going to demonstrate one more soapy exhibit  -  a wooden stamp for Radion soap manufacturing (Schicht-Lever plc). Gnawn a little bit by bark beetles.

Persil, Radion i Mydło z Jeleniem…

Jak już wiecie, w latach 30. XX wieku jeśli chciano coś uprać to do dyspozycji było albo mydło albo proszek na nadboranach (aktywatorów wybielania jeszcze nie znano, więc wykorzystanie pełnego potencjału proszku wymagało gotowania pranej bielizny). Proszki były produktami droższymi od mydeł, więc ich reklamy kierowano z reguły do zamożniejszych odbiorców – ale typ reklamy zależał także od oferty danej firmy.

Dwie najpoważniejsze firmy oferujące produkty do prania w owym czasie to Schicht-Lever, a właściwie Przemysł Tłuszczowy Schicht-Lever S.A. z siedzibą w Warszawie i fabrykami w Warszawie i Trzebini oraz Polska Spółka Akcyjna "Persil" z siedzibą i fabryką w Bydgoszczy, oparta rzecz jasna o niemieckiego Henkla. Historia marek Schichta i polskiego Persila jest zresztą na tyle fascynująca, że poświęcę jej oddzielne wpisy.

Schicht-Lever oferował pod marką Radion proszek do prania i mydło do prania, oraz tzw. mydło z jeleniem, najstarszy i chyba najlepiej znany (nie tylko w Polsce) produkt firmowany nazwiskiem Schicht, od którego zaczęła się cała historia firmy (Georg Schicht uzyskał licencję na produkcję mydła w 1848 roku w Rynolticach w obecnej Republice Czeskiej). Mydło z jeleniem było pozycjonowane jako niezawodny, ale tani, produkt do prania, reklamy proszku Radion były kierowane raczej do zamożniejszej i bardziej świadomej grupy odbiorców (jedna z serii reklam bazowała na znaczeniu proszku Radion w utrzymaniu higieny w domu). Mydło Radion było reklamowane stosunkowo rzadko.

Zakłady Persil w Bydgoszczy nie produkowały mydła – asortyment był zbliżony do ówczesnego asortymentu niemieckiego – fabryka oprócz Persila produkowała proszek Imi do mycia naczyń, sodę Henko oraz proszek do szorowania Ata. Reklamy Persila były kierowane zarówno do prostych praczek jak i dystyngowanych pań domu. Tym ostatnim zresztą zwracano w reklamach uwagę na niebywałą szybkość i prostotę nowego sposobu prania. „Biała Dama” znana z reklam niemieckich, pojawiała się również w reklamach publikowanych w Polsce, ale ich nie zdominowała.

Na rysunkach:

Reklama proszku Radion z prasy codziennej (lata 30.)  

Ulotka mydła z jeleniem 

Szyld reklamowy mydła z jeleniem

Reklama prasowa Persila z prasy codziennej (lata 30.)

Reklama prasowa Persila z prasy ilustrowanej (lata 30.) 

Persil, Radion and the Soap with a Stag

How you already know, in years 30. of the 20th century if somebody wanted to wash something there were either soap or washing powder with perborates available (bleaching activators wasn't invented yet, so exploiting the powder full potential required boiling the washed textiles). Washing powders were more expensive than soaps, so their advertisements were directed - as a rule - at wealthier recipients, but the type of the ad depended also on the offer of the given company.

Two most serious companies offering laundry products in that time were Schicht-Lever, actually "the manufacture of edible fats and oils Schicht-Lever plc" with the seat in Warsaw and with factories in Warsaw and Trzebinia and Poland joint-stock company "Persil" with the seat and the factory in Bydgoszcz, based  on German Henkel, obviously. The history of Schicht brands and Polish Persil is as a matter of fact fascinating enough that I'm going to devote separate entries to it.

Schicht-Lever offered washing powder and laundry soap under the Radion brand name and so-called soap  with the stag, oldest and probably best known (not only in Poland)  product signed with Schicht name, from which the entire history of the company started (Georg Schicht got the licence for the sopamaking in 1848 in Rynoltica in the present Czech Republic). Soap with a stag was position as reliable, but cheap. The advertisement of  Radion washing powder were referred  to  rather to the wealthier and more conscious group of consumers (one of series of adverts was based on a significance of Radion washing powder in keeping hygiene at home). Radion soap rhas  been advertised quite rarely.

In Bydgoszcz  Persil Factory didn't  produce soap, produced assortment was similar to the contemporary assortment of the German market. The factory apart from Persil produced: Imi dishwashing powder, Henko soda and Ata scouring powder. Persil advertisements were directed both to simple laundresses as well as the distinguished ladies of the house. Advertisements presented the unprecedented quickness and the simplicity of the new way of washing. White Lady well-known for German Persil ads, also appeared at advertisements published in Poland  but she didn't dominate them.

On the pictures:  

Radion ad from a daily newspaper (30-ties) [Running nose? influenza ? - cautiously with the underwear! Radion disinfects the underwear]

Schicht's Soap with a Stag printed leaflet 

Schicht's Soap with a Stag ad metal sign

Persil ad from a daily newspaper (30-ties)

Persil ad from an illustrated magazine 

Dziś: pranie

Tym razem będzie o praniu. Przez wieki do prania używano mydła, pierwsze proszki do prania nieco bliższe wyrobom nam współczesnym (ale nadal oparte głównie na mydle), pojawiły się na początku XX wieku i zapoczątkowały prawdziwą rewolucję – oszczędzającą czas i pracę kobiet. Pranie mydłem (zwłaszcza w twardej wodzie) powodowało stopniowe żółknięcie i szarzenie białych tkanin, zmiękczanie wody sodą (węglanem sodu) pomagało tylko na krótko – strącający się w wyniku reakcji węglan wapnia stopniowo inkrustował włókna tkaniny, przyspieszając jej sztywnienie i niszczenie podczas kolejnych prań. Usuwanie większości barwnych plam wymagało gotowania i mozolnej pracy fizycznej. Nowe proszki  - zawierające nadborany lub nadsiarczany, na ogół połączone z mydłem i nowymi wypełniaczami aktywnymi (na początku krzemianem sodu) – pozwały na uzyskanie bieli tkaniny na drodze jej gotowania w roztworze wodnym – bez tarcia! Stąd praktycznie wszystkie reklamy proszków do prania z tego okresu podkreślały albo łatwość uzyskania śnieżnej bieli albo wręcz „samoczynność” prania („Radion sam pierze” – do dziś pamiętane hasło reklamowe, znane m.in. ze słynnego plakatu autorstwa Tadeusza Gronowskiego z 1925 roku).  Wielokrotnie prane tkaniny nadal miały pewne tendencje do żółknięcia, ale maskowano ten efekt dodając do płukania niewielką ilość niebieskiego barwnika (ultramaryny), który optycznie maskował zażółcenia. Stosowane obecnie szeroko wybielacze optyczne, które wprowadzone do proszków, pozwoliły na zrezygnowanie z ultramaryn,  pojawiły się po raz pierwszy w drugiej połowie lat 40.

W latach 30. na polskim rynku wyrobów do prania nadal były obecne mydła do prania (produkowane przez bardzo wiele firm), dwie potężne marki proszków do prania prowadziły ze sobą poważną walkę reklamową (Persil i Radion), towarzyszyły im podobne wyroby drobniejszych producentów,  zaczął się również tworzyć segment wyrobów przeznaczonych specjalnie do prania tkanin delikatnych (płatki mydlane, dominującą na rynku marką był Lux). No i oczywiście wszędzie można było kupić sodę do zmiękczania wody oraz ultramarynę.

Na rysunku:

Reklama sklepowa ultramaryny Spiessa  (Zakłady Chemiczne Ludwik Spiess i syn S.A., Warszawa). Lata 30.

A laundry day.

This time the topic is: the laundry. For centuries for the laudry the soap was used, the first a little bit closer to the contemporary products washing powders (but still contained mainly the soap), did appear at the beginning of the 20th century and they initiated the real revolution, saving the time and the labour of women. Using soap for washing (especially in the hard water) caused gradual yellowing and dullness of white fabrics, softening water with soda (sodium carbonate) did help only for a short while - precipitating as a result of the reaction the calcium carbonate gradually encrusted fibres of the fabric, initializing its stiffness and destroying during next washings. Removing the majority of colourful stains with a soap required boiling of the textiles and the arduous physical labour. New washing powders - containing perborates or persulfates, mixed with soap and new builders (at the beginning with sodium silicate) - allowed fabrics whitening by simple boiling it in the water solution - without rubbing or beating! Practically all advertisements of washing powders from this period emphasized easiness of getting the snowy whiteness or self-washing ("Radion sam pierze" - "Radion  - selflaundering" is  remembered up today advertising, known among others from the famous poster of  Tadeusz Gronowski from 1925). Frequently washed fabrics still had certain tendencies to yellowing but this effect was being masked  by adding the sparseness of blue dye (ultramarine) to the rinsing solution which optically compensated the yellow stains. Optical brighteners applied widely in washing powders at present , which let us resigning from ultramarines, were introduced for the first time at the second-half of years 40.

In years 30. there were soaps present on the Polish market of  laundry-related products(produced by various manufacturers), two huge brands of washing powders ran the serious advertising fight with themselves (Persil and Radion), products similar to them of more small-scale producers accompanied, a section of products intended specially to wash delicate fabrics additionally was formed (soap flakes, Lux was a brand dominating on the Polish market). And of course everywhere it was possible to buy soda for water softening  and ultramarine

On the picture:

A drugstore, cardboard standing advertisement of Spiess’ ultramarine