piątek, 24 grudnia 2010

Świątecznie

Publikacja przedwojennych świątecznych reklam przez Archiwum Państwowe M. St. Warszawy trochę mi utrudniła zadanie, ale udało się jednak znaleźć reklamę, która nie została w tym zbiorze zamieszczona. Oto świąteczna reklama wody do twarzy Scherk z czasopisma "Kobieta  w świecie i w domu" z 1938 roku. Wesołych Świąt!




Christmas time 

The publication of prewar Christmas press ads by the Warsaw State Archive made the taks a bit difficult for me, but I found the advertisement which wasn't printed in this set. It is a Christmas advertisement of  the Scherk's face water from the magazine Kobieta w Świecie i w Domu from 1938. Merry Christmas!

czwartek, 23 grudnia 2010

Dla wszystkich sprzątających, gotujących i piekących...







Na rysunkach:
Reklama prasowa produktów fabryki Persil w Bydgoszczy (prasa codzienna, lata 30.)
Reklama prasowa kremu Nivea (prasa codzienna, lata 20.)
Reklama prasowa kremu Nivea (prasa ilustrowana, lata 30.)

For all cleaning, cooking and baking…

On the pictures:
Press advertisement of Persil factory in Bydgoszcz products (daily newspaper, 30-ties)
Press advertisement of Nivea cream (daily newspaper, 20-ties)  [In spite of the homework, hands groomed with Nivea cream.]
Press advertisement of Nivea cream (daily newspaper, 30-ties)  [Strengthen the skin. Then the household work is leaving no unpleasant marks.]

poniedziałek, 6 grudnia 2010

Sunlajt, Schicht i Schicht-Lever

Gazeta Handlowa z 1928 roku donosiła, że powstała Polska Spółka Akcyjna „Sunlajt”, sprzymierzona z koncernem Lever Brothers i że nowa spółka zakupiła teren pod budowę fabryki swoich wyrobów (w Warszawie na Pelcowiźnie, dokładnej lokalizacji nie udało mi się na razie ustalić). Na rynku polskim pojawiły się mydła i płatki mydlane tej spółki (Sunlajt, Rinso, Lux) oraz proszek do czyszczenia Vim. Równolegle wzmacniała swoją pozycję na polskim rynku spółka Schicht, kupując w 1925 roku fabrykę na Szwedzkiej w Warszawie i uruchamiając w 1926 roku fabrykę w Trzebini. Od 1935 roku w Polsce Sunlajt i Schicht funkcjonują już wspólnie w ramach nowej spółki Schicht-Lever  S.A., wytwarzanie produktów Sunlajta przeniesiono (?) na Szwedzką.





Na rysunkach:
Okładka ulotki proszku do czyszczenia VIM (po 1935)
Okładka ulotki płatków mydlanych Lux (lata 30.)
Wnętrze ulotki płatków mydlanych Lux (lata 30.)

Sunlajt, Schicht and Schicht-Lever

Gazeta Handlowa [The Commercial Newspaper] from 1928 informed that Polska Spółka Akcyjna “Sunlajt” [the Polish joint-stock company Sunlajt, ”sunlajt” is an Polish pronunciation of English word “sunlight”],  allied with the Lever Brothers, had come into existence.  The new company purchased the land up to construction of the factory of its products (in Warsaw in Pelcowizna district, the accurate location I didn't manage to find at the moment). Soaps and soap flakes of this company turned up to the Polish market (Sunlajt, Rinso, Lux) together with the Vim scouring powder. Parallelly on the Polish market a Schicht company strengthened its position buying in 1925 factory on Szwedzka Street in Warsaw (also in Pelcowizna) and starting production in the new factory located in Trzebinia (in 1926). From 1935 in Poland Sunlajt and Schicht are functioning together as part of the new company Schicht-Lever S.A. . Production of Sunlajt products were moved (?) to the factory at Szwedzka Street.

On the pictures:
Cover of the scouring powder VIM leaflet (after 1935)
Cover of the Lux soap flakes leaflet (30-ties) [How to laundry silk, wool and other colour delicacies]
Inside pages of the Lux soap flakes leaflet (30-ties)

sobota, 4 grudnia 2010

Mydło z Jeleniem nie tylko dla ludu

Mydło z Jeleniem (Schicht-Lever S.A.) było kierowane w reklamach głównie do niezamożnych odbiorców, ale natrafiłam ostatnio również na taką reklamę. Do prania bielizny tej damy z pieskiem odpowiedniejsze by były płatki mydlane Lux, ale widocznie postanowiono rozszerzyć grupę odbiorców mydła.


na rysunku: reklama z prasy ilustrowanej, lata 30.





Soap with a Stag not only for low-earning people.


Soap with a Stag (Schicht-Lever S.A.)  was targeted  in advertisements mainly to consumers of modest means but I recently found also such an advertising. Lux soap flakes would be more suitable to washing the underwear of this lady with a doggy but apparently Schicht-Lever decided to widen the group of users of the soap.



on the picture: advertisement from illustrated press, 30-ties.

niedziela, 14 listopada 2010

Czarna główka czy Czarnogłówka?





Walka konkurencyjna wśród producentów kosmetyków kwitła. Rynek szamponów jest tylko jednym z przykładów. Schwarzkopf miał na polskim rynku dość mocną pozycję, swoje produkty wprowadzał pod spolszczoną nazwą marki „Czarna główka”, szeroko je reklamując. Równolegle w prasie były obecne reklamy szamponów Czarnogłówka, produkowanych przez aptekarza Drancza z Bielska – znak graficzny nieomal identyczny. Za pierwszym razem sama się nabrałam i myślałam, że to Schwarzkopf.

Nie udało mi się znaleźć na razie żadnych informacji o tym gdzie Schwarzkopf produkował szampony przeznaczone na rynek polski i dlatego bardzo trudno mi powiedzieć co tak naprawdę przedstawia trzeci rysunek. Oczywiście jest to torebka po szamponie w proszku Czarna Główka, ale z tyłu jako producent podana jest … Wilbra sp. z o.o., Warszawa. Na początku myślałam, że mam do czynienia z typową historią: po wojnie znana marka została przejęta przez małą firmę, przez jakiś czas funkcjonowała, po czym została wypchnięta z rynku przez silniejsze marki a Wilbra „przerzuciła się” na farby do skór i porzuciła rynek kosmetyczny. Firma Wilbra o profilu działalności zbliżonym do drogeryjnego jest jednak obecna w przedwojennych ogłoszeniach prasowych - więc może była to produkcja zlecona, albo kolejny przykład konkurencji? Z pewnością będę szukać odpowiedzi.

Black Head or Black-head?


The rivalry amongst producers of cosmetics bloomed. The market of shampoos is only one of examples. Schwarzkopf was in a quite strong position on the Polish market, he inserted his products under the polonized brand name Czarna Glowka (Black Head), widely advertised. Parallely in the press were present advertisements of Czarnoglowka (Black-head) shampoos, produced by Drancz - pharmacist from Bielsko, with almost identical logo. The first time I was conned and I thought that it was real Schwarzkopf.

I didn't manage to find any information about where Schwarzkopf produced shampoos allotted to the Polish market, and therefore it is very hard for me to say what actually the third picture is showing. Of course it is bag of powdered shampoo Czarna Glowka, but at the back as the producer is given …The Wilbra sp. z o.o., Warsaw. At the beginning I thought that I was dealing with a typical story: after the war the known brand was seized by the small company, for some time it functioned and then it was pushed from the market by stronger brands and Wilbra switched to leather colorants and gave the cosmetic market up. (In Poland Wilbra brand was very strong as a brand of paints for shoe renovation). However, Wilbra company with the scope of activity close to druggist's is present in prewar press advertisement - so perhaps it was a  kind of commissioned production or a next example of the competition? Certainly I will be searching for an answer.

Szampony w reklamie





Na rysunkach:

Reklama prasowa szamponu Elida (Schicht-Lever, po 1935)
Reklama prasowa szamponu dr Lustra „Miraculum” (1938)
Reklama sklepowa szamponu Pulsa (lata 30.)


On the pictures:

Press advert of Elida Shampoo (Schicht –Lever, after 1935) [What does make an ondulation permanent? Permanence of an odulation and beautiful hair shine are profits from proper care.  If you want be always happy from your hair looking, you have to choose a proper shampoo. Kamilloflor – alkali-free special shampoo, preserves natural light colour of fair hair and restores if after darkening. Brunetaflor - alkali-free special shampoo for dark hair, enhances its chestnut shade and adds a beautiful shine.]

Press advert of Dr. Luster’s “Miraculum” Shampoo (1938) [The secret of efficacy of Dr. Luster’s Miraculum shampoos is based on the neutralization – during shampooing – scalp and hair harmful secretions causing hair wasting away. Shampoos for fair and dark hair exist separately as well as chamomille shampoo for blonde hair lightening.]
  
Shop cardboard advertisement of Puls’ Shampoo (30-ties) (Puls’ Shampoo. Powdered or liquid.)

O myciu włosów

Pisałam już o tym czym prano na początku XX wieku, przyszła pora na opowieść o tym czym myto włosy i dlaczego standardem było raczej unikanie ich mycia niż mycie codzienne.
Do mycia ciała sięgano najczęściej po mydło, niestety w przypadku włosów, mycie mydłem nie jest najlepszym rozwiązaniem. Roztwór mydła ma odczyn zasadowy, co powoduje, że łuski tworzące osłonkę włosa (najbardziej zewnętrzna część włosa) przestają gładko przylegać do powierzchni. Powierzchnia, która nie jest gładka, raczej rozprasza niż odbija światło – w efekcie włosy po myciu mydłem miały tendencję do bycia matowymi, mogły się pojawiać również kłopoty z ich rozczesywaniem. Czym bardziej alkaliczne było mydło, tym większe problemy powodowało. Jednym z rozwiązań, które miały przeciwdziałać matowości włosów było ich płukanie po myciu w jakimkolwiek roztworze o kwaśnym odczynie (ocet, sok z cytryny, sok z kwaszonej kapusty itp.). Niestety mechanizm „matowienia” włosów po myciu mydłem jest związany nie tylko z podnoszeniem łusek osłonki, dodatkowo na powierzchni włosa osadzają się nierozpuszczalne w wodzie wapniowe i magnezowe sole kwasów tłuszczowych (mydła wapniowe i magnezowe), które  - zwłaszcza przy wysokiej twardości wody – mogą być trudne do usunięcia przy szybkim spłukiwaniu „na kwaśno”. Wyżej opisany mechanizm zresztą leży u podstaw tradycji korzystania przy myciu włosów z wody deszczowej (miękkiej) zamiast studziennej lub wodociągowej.
Pierwsze rynkowe szampony do mycia włosów były oczywiście oparte na mydle. Występowały w dwóch formach – płynnej lub sypkiej, przeznaczonej do rozpuszczania w wodzie bezpośrednio przed myciem, z reguły były wzbogacane o dodatki zmiękczające wodę. Czasami szampony w proszku zawierały również nadborany, mające lekko rozjaśniać włosy. Obok szamponów w proszku, opartych na mydle, które rozpuszczano przed użyciem, oferowano także szampony w proszku przeznaczone do stosowania na sucho – włosy posypywano proszkiem, który później starannie wyczesywano. Działanie oczyszczające tego typu produktów było oparte na zasadzie sorpcji, pierwsze szampony suche nie zawierały środków myjących, były oparte np. na mieszaninie kwaśnego węglanu sodu i boraksu. Niestety często suchy szampon miał bardzo wysokie powinowactwo do włosów (zwłaszcza mocno zabrudzonych), co szczególnie na włosach ciemnych powodowało konieczność bardzo długiego i żmudnego wyczesywania.
Pierwszym niealkalicznym szamponem, który szeroko reklamowano, był szampon Onalkali (Schwarzkopf) wprowadzony na rynek w 1933 roku. Silna pozycja rynkowa produktów z czarną główką powodowała zresztą, że szybko pojawiły się naśladownictwa. Poza Czarną Główką na polskim rynku w okresie międzywojennym obecne były szampony Elida (Schicht-Lever), Miraculum, szampon Pulsa a także wiele innych produktów oferowanych przez mniejsze firmy.




Na rysunku:
Opakowanie szamponu w proszku (Warszawskie Laboratoryum Chemiczne, lata 20.)

Shampooing.
 I wrote about the laundry at the beginning of the 20th century already. Now it is a time for the story about what hair was washed, and why people rather avoided washing it, than washed it every day.
For washing the body soap was the most often used toiletry, unfortunately in the case of hair, the soap is not the best product. Solution of soap is always alkaline and it causes that scales forming the hair cuticle (the superficial part of the hair fiber) are not adjoining to the hair surface smoothly. A surface which isn't perfectly smooth and even  is scattering rather than reflecting the light. As the result hair after shampooing with soap had a tendency for being matte,  tangling and hard-combing also could appear. Soap of higher alkalinity caused more considerable problems, of course.  One of solutions which were supposed to counteract the dullness of hair was rinsing it after shampooing in any solution of low pH (vinegar, the lemon juice, the juice of the pickled cabbage and the like). Unfortunately mechanism of hair matifying  after washing with soap is connected not only to raising up cuticle scales - additionally on the surface of the hair are adsorbed, water insoluble, calcium and magnesium salts of fatty acids (calcium and magnesium soaps), which - especially at the high hardness of water - can be difficult to remove at fast rinsing, even in acid solutions. The above described mechanism is  the base for a tradition of using soft rainwater for shampooing, instead of well or waterworks water.
The first retail market  shampoos were based on soap, of course. It appear in two forms - liquid or loose, assigned to dissolve in the water directly before shampooing,  enriched with water-softening additives. Powdered shampoos have sometimes also contained perborates as lightening additive (of very low efficacy, probably). Apart from powdered, soap-based shampoos which dissolved before the use also dry shampoos intended to apply directly on hair were offered. It demand very careful combing-out. The cleansing effect of products of this type was based on the sorption, the first dry shampoos didn't contain surface active agents, they were formulated e.g. as the mixture of sodium bicarbonate and borax. Unfortunately dry shampoo has often had the very high affinity to hair (especially oily or dirty) what peculiarly on dark hair caused the necessity of very long and laborious combing-out.
Onalkali (Schwarzkopf) shampoo was the first nonalkaline shampoo which was widely advertised, released on the retail  market in 1933. The strong market position of products with the black head logo caused as a matter of fact that copies had quickly come in. Apart from the Czarna Główka (Black Head, Polish market brand of Schwarzkopf) on the Polish market in the interwar period Elida shampoos were present (Schicht-Lever), Miraculum, Puls’ shampoo as well as many different products offered by smaller companies.

On the picture:
Powder shampoo (Warszawskie Laboratoryum Chemiczne, 20-ties)

piątek, 12 listopada 2010

Puls przed I Wojną Światową







Na rysunkach:
Etui na bilety kolejowe z reklamą mydeł Pulsa, wydane przez  Wagons-Lits na linię transsyberyjską (przed I Wojną Światową)
Celuloidowa reklama mydła Kosmos.
Reprodukcja reklamy prasowej (po 1892 r.)
Ulotka z lat 30. XX wieku, reprodukująca materiał reklamowy z 1868 roku.

Puls brand history before the I WW
1852 the first Puls’ soap manufacture started production
1869 - the factory at Daniłowiczowska 12 street started the soap production (Przemysł Mydlarski i Perfumeryjny Fryderyk Puls). Daniłowiczowska street was before the II World War very cosmetic address, at this street a few companies producing cosmetics were situated, among the others Colgate-Palmolive
1870 - the second Puls’ factory started production at Gęsia 95 street
1892 -  Puls is selling the company and the brand to Klementyna Napros. At Wierzbowa 11 the shop selling Puls brand products was opened. The other shop selling own-label products was opened at the Nowy Świat 41 street
1900 or 1902 - the company was converted into the joint-stock company. The factory receives the name Parowa Fabryka Mydeł Toaletowych, Perfum i Wyrobów Kosmetycznych Towarzystwa Akcyjnego Fryderyk Puls (the Steam Factory of Toilet Soaps, Perfume and Cosmetic Products of the Joint-stock Company of Frederick Puls)
Puls’products ended the French export into Russia getting the leading position on the local market.

On the pictures:
Case for tickets with the advertisement of Puls' soaps,  issued by Wagons-Lits to the trans-Siberian line (before the I WW).
Celluloid advertisement of  Puls' Kosmos soap.
Reproduction of the press advertisement (after 1892).
Leaflet from 30-ties, reproducing an old advert from 1868

wtorek, 2 listopada 2010

Warszawa: Fryderyk Puls S.A.

Marka Fryderyk Puls tak jak wiele marek kosmetyków i wyrobów chemii gospodarczej z dwudziestolecia międzywojennego wywodzi się z przemysłu mydlarskiego. Fryderyk Puls otworzył niewielką (jak wszystkie ówcześnie) manufakturę produkującą mydło w 1852 roku, później poszerzył asortyment o wyroby perfumeryjne, niesamowicie wzmocnił markę i   … sprzedał firmę wraz z marką w roku 1892. Historia firmy do I Wojny Światowej jest ładnie opisana na blogu SirenCityBoy –Moja Warszawa, nie będę jej więc tu powtarzać.

Po I Wojnie Światowej asortyment kosmetyków Pulsa zaczyna się szybko poszerzać o nowe produkty – kremy do pielęgnacji rąk i twarzy, produkty do higieny jamy ustnej (pasty, proszki, eliksiry), kosmetyki do włosów (szampony w proszku, brylantyny, fiksatuary – czyli pierwsze kosmetyki do modelowania i utrwalania fryzury, pomady do wąsów ), pudry (sypkie, prasowane, w kremie, w wersjach dla pań i dla panów – do stosowania po goleniu), lakiery do paznokci i inne kosmetyki kolorowe. Cennik z 1933 roku wymienia już 831 pozycji kosmetycznych oraz mydła i proszki do prania. Najliczniej w ofercie kosmetycznej są reprezentowane mydła toaletowe – oparte o różne receptury bazowe (kokosowe, glicerynowe, różne typy mydeł przetłuszczonych), różne koncepcje pielęgnacyjne (mydła „zwykłe”, dla dzieci, pumeksowe – dziś byśmy powiedzieli pewnie „peelingujące”, dziegciowe, siarkowe itp.) i różne kompozycje zapachowe (poza typowymi dla tamtego okresu mydłami o zapachach kwiatowych w ofercie Pulsa znajdowało się m.in. mydło o zapachu świeżego siana). 

Stosunkowo późno, bo dopiero pod koniec lat 30. w ramach marki Puls zaczynają się wyodrębniać marki pochodne  - 333 (zniknęła wraz z firmą po II Wojnie Światowej) i Uroda (przejęta przez powojenną warszawską fabrykę Pollena-Uroda). Rozwój i historia marki Fryderyk Puls przypomina w ogólnym zarysie rozwój marki Schicht z tym, że Schicht znacznie mocniej akcentował swoją obecność na rynku wyrobów chemii gospodarczej i wcześniej wprowadził marki pochodne (Elida, Radion). Historia zresztą splotła losy marek obydwu gigantów – po II Wojnie Światowej kosmetyki Uroda przez lata produkowano w starej fabryce Schichta na Szwedzkiej.










Na rysunkach:

Reklamy prasowe kremu 333  (1938, prasa codzienna).

Ulotka reklamująca pastę do zębów Pulsa (lata 30.)

Opakowanie pudru tłustego Pulsa.

Reklama prasowa wody kolońskiej Pulsa (1938, prasa codzienna).

Reklama prasowa kremu Uroda (prasa codzienna, lata 30.).




Warsaw: Fryderyk Puls  plc

Fryderyk Puls brand, as many cosmetic and household brands of the period,  came out from the soap manufacturing. Fryderyk Puls opened a little (as all at that time) manufacture producing soap in 1852, later he broadened the assortment introducing perfumery products,  strengthened incredibly the brand and … he sold the company together with the brand in the year 1892. History of the company before the I World War is described nicely on the SirenCityBoy ‘s blog, so I’m not going to repeat it here, but I’m going to publish – maybe in the next entry - the abstract for non-Polish readers.

After the I World War the assortment of Puls’ cosmetics started quickly growing up introducing  new products – hand and skin care creams, dental hygiene products (toothpastes, toothpowders, dentifrices), hair care and styling products (dry shampoos, brilliantines, fixatuaries - first hair styling cosmetics, moustache pomades), powders (loose, pressed, cream, for women and for men – after shave type), nail polishes and various make-up cosmetics. The price list from 1933 is listing as many as 831 cosmetics and washing soaps and powders. Toilet  soaps were heavily represented  in the cosmetic offer – based on different soap bases  (coconut, glycerine, different types of superfatted soaps), different care concepts (regular soap, baby soap, pumiceous soap - today we are calling it  peeling or scrubbing soap, coal-tar soap, sulphuric soap and so on) and different perfume (apart from flowery-scented soaps typical of that period in the Puls’ offer was also a fresh hay-scented soap among the others).

Relatively late - at the end of 30-ties - under the Puls’ umbrella, started  subbrands: 333 (disappeared together with the company after the II World War) and Uroda (taken over by the post-war Warsaw factory Pollena-Uroda). Development and history of the brand of Fryderyk Puls are reminding the development of the Schicht brand in general, but Schicht was much stronger on the household products market and earlier introduced subbrands (Elida, Radion). History wreathed foothpaths of brands of both giants - after the II WW Uroda brand cosmetics were produced in the former Schicht’s factory on the Szwedzka street in Warsaw.

On the pictures:

Press advertisements of cream 333 (1938, the daily press) (Blessing for the complexion, particularly during the bad weather. Puls' 333 cream provides the fresh and delicate complexion).
Leaflet advertising Puls' toothpaste. (30-ties)
Tin of Puls' powder-in-paste.
Press advertisement of the Puls' eau de cologne (1938, the daily press) (thanks to the permanence and the subtility of scents is leading in Poland from four generations).

Press advertisement of the Uroda cream (the daily press, 30-ties) (One's caring the complexion rationally if constantly is applying the Uroda cream).
 

poniedziałek, 1 listopada 2010

Wszystko już było?

Wydawało wam się, że ampułki zawierające „skoncentrowane” substancje czynne to kosmetyczna nowinka przełomu XX i XXI wieku? Nic bardziej mylnego. Obejrzyjcie sobie załączoną reklamę ampułek Vitahorm Antiba z 1938 roku. Reklamę zamieszczono w dwutygodniku „Kobieta w świecie i w domu”  a więc w prasie popularnej a nie periodyku dla profesjonalistów. Oczywiście dziś ten produkt  (zawierający najprawdopodobniej kwas retinowy i estron) nie mógłby znaleźć się na rynku jako kosmetyk, natomiast ówczesne ustawodawstwo jak najbardziej dopuszczało  tego typu wyroby do obrotu na rynku detalicznym.





Everything was known?

You seemed, that  ampoules containing  concentrated active substances are cosmetic novelty of the end of 20th and the beginning of the 21st century? Nothing more erroneous. Look at the enclosed commercial of Vitahorm Antiba ampoules from 1938.The advertisement  was printed in the fortnightly magazine Kobieta w świecie i w domu  (Woman in the World and at Home) that is in the popular press rather than the periodical for professionalists. Of course today this product (containing most probably retinoic acid and oestrone) could not be on the market as cosmetic nowadays, however  legislation of the time authorised the sale of products of this type on the retail market.
[Vitahorm Antiba - rejuvenates, refreshes and nourishes the skin] 

sobota, 23 października 2010

Jeszcze jedna mydlana fotka

Skoro już jestem przy mydle, to pokażę jeszcze jeden „mydlany” eksponat – drewniany wycisk do mydła Radion (Schicht-Lever S.A.) . Troszkę tylko nadgryziony przez korniki.





One more soapy photo 

Speaking on soap, I’m going to demonstrate one more soapy exhibit  -  a wooden stamp for Radion soap manufacturing (Schicht-Lever plc). Gnawn a little bit by bark beetles.

Mydło Pulsa

Tekturowe pudełko po mydle toaletowym  Pulsa. Zadziwiające jest jak dobrze się te pudełka zachowały – mam w swojej kolekcji cztery – w całkiem dobrym stanie. Biorąc jednak pod uwagę że mam również przedwojenne opakowanie (pełne!) proszku Persil z fabryki z Bydgoszczy, wszystko jest możliwe.



Cardboard box of  Puls'  toilet soap. Is it astounding how well these boxes were preserved - I have in my collection four - in the quite good condition. However , taking into consideration that I have also package (full!) of Persil washing powder from the factory in Bydgoszcz, everything is possible…

Warszawa: wprowadzenie

W Warszawie trzy największe przed wojną firmy produkujące i  dystrybuujące kosmetyki to Fryderyk Puls S.A., oferujący bardzo szeroki wachlarz wyrobów w tym kremy „Uroda”, Zakłady Chemiczne Ludwik Spiess i syn S.A. produkujące własne nieliczne kosmetyki i dystrybuujące kosmetyki Antiba oraz trzecia firma - Laboratorium Perfection produkujące m.in. kosmetyki pod marką Abarid. W Warszawie ulokowała się również spółka Colgate-Palmolive sp. z o.o. posiadająca własną fabrykę przy Daniłowiczowskiej, produkującą mydła, szampony i kremy do golenia. Kosmetyki (Elida) produkowała również fabryka Schichta (później Przemysł Tłuszczowy Schicht-Lever S.A.) przy Szwedzkiej. Poza tym w Warszawie działało wielu drobnych wytwórców kosmetyków, czasami oferujących bardzo wąski asortyment wyrobów. Wielu z ówczesnych producentów kosmetyków, takich jak wspomniany wyżej Spiess, traktowało ich wytwarzanie jako dodatek do produkcji leków i surowców farmaceutycznych.





Na rysunkach:
Cennik wyrobów fabryki perfum i mydeł Warszawskie Laboratorium Chemiczne (1927)
Pierwsza strona cennika wyrobów firmy Fryderyk Puls S.A. (1933)
„Dentosan – najlepsza pasta do zębów” - ulotka zakładów chemicznych Ludwik Spiess i syn S.A. (lata 30.)
Reklama szamponu Elida (prasa ilustrowana, lata 30.)
                                                                                                                                                                                                                
Warsaw: an introduction
Three the biggest companies that produced cosmetics in Warsaw were: the Fryderyk Puls S.A., offering a wide range of products including the “Uroda” cream, Laboratorjum Perfection  (producing cosmetics under the Abarid brand name) and Zakłady Chemiczne Ludwik Spiess i syn S.A. (producing some products under the Spiess brand name, and distributing other brands – e.g. Antiba). In Warsaw the Colgate-Palmolive limited liability company had its own factory at Daniłowiczowska Street, producing soaps, shampoos and shaving creams and the Schicht company (later the Przemysł Tłuszczowy Schicht-Lever S.A.) with a factory at Szwedzka Street, produced apart from household products Elida cosmetics. Apart from that in Warsaw many small-scale producers of cosmetics were acitive, sometimes offering the very narrow assortment of products. Many of the cosmetics producers, such as Spiess mentioned above, treated a cosmetics production as an additional activity to their main production of medicines and pharmaceutical raw materials.

On the pictures:
Price list of products of “Warsaw Chemical Laboratory” - perfume and soap manufacturer (1927)
The first page of a product price list of the Fryderyk Puls SA company. (1933)
„Dentosan – the best toothpaste” – a leaflet of the Ludwik Spiess factory  (30.)
Elida Shampoo press advertisement (illustrated press, 30.)

niedziela, 17 października 2010

Persil, Radion i Mydło z Jeleniem…

Jak już wiecie, w latach 30. XX wieku jeśli chciano coś uprać to do dyspozycji było albo mydło albo proszek na nadboranach (aktywatorów wybielania jeszcze nie znano, więc wykorzystanie pełnego potencjału proszku wymagało gotowania pranej bielizny). Proszki były produktami droższymi od mydeł, więc ich reklamy kierowano z reguły do zamożniejszych odbiorców – ale typ reklamy zależał także od oferty danej firmy.
Dwie najpoważniejsze firmy oferujące produkty do prania w owym czasie to Schicht-Lever, a właściwie Przemysł Tłuszczowy Schicht-Lever S.A. z siedzibą w Warszawie i fabrykami w Warszawie i Trzebini oraz Polska Spółka Akcyjna "Persil" z siedzibą i fabryką w Bydgoszczy, oparta rzecz jasna o niemieckiego Henkla. Historia marek Schichta i polskiego Persila jest zresztą na tyle fascynująca, że poświęcę jej oddzielne wpisy.
Schicht-Lever oferował pod marką Radion proszek do prania i mydło do prania, oraz tzw. mydło z jeleniem, najstarszy i chyba najlepiej znany (nie tylko w Polsce) produkt firmowany nazwiskiem Schicht, od którego zaczęła się cała historia firmy (Georg Schicht uzyskał licencję na produkcję mydła w 1848 roku w Rynolticach w obecnej Republice Czeskiej). Mydło z jeleniem było pozycjonowane jako niezawodny, ale tani, produkt do prania, reklamy proszku Radion były kierowane raczej do zamożniejszej i bardziej świadomej grupy odbiorców (jedna z serii reklam bazowała na znaczeniu proszku Radion w utrzymaniu higieny w domu). Mydło Radion było reklamowane stosunkowo rzadko.
Zakłady Persil w Bydgoszczy nie produkowały mydła – asortyment był zbliżony do ówczesnego asortymentu niemieckiego – fabryka oprócz Persila produkowała proszek Imi do mycia naczyń, sodę Henko oraz proszek do szorowania Ata. Reklamy Persila były kierowane zarówno do prostych praczek jak i dystyngowanych pań domu. Tym ostatnim zresztą zwracano w reklamach uwagę na niebywałą szybkość i prostotę nowego sposobu prania. „Biała Dama” znana z reklam niemieckich, pojawiała się również w reklamach publikowanych w Polsce, ale ich nie zdominowała.







Na rysunkach:
Reklama proszku Radion z prasy codziennej (lata 30.)  
Ulotka mydła z jeleniem 
Szyld reklamowy mydła z jeleniem
Reklama prasowa Persila z prasy codziennej (lata 30.)
Reklama prasowa Persila z prasy ilustrowanej (lata 30.) 

Persil, Radion and the Soap with a Stag

How you already know, in years 30. of the 20th century if somebody wanted to wash something there were either soap or washing powder with perborates available (bleaching activators wasn't invented yet, so exploiting the powder full potential required boiling the washed textiles). Washing powders were more expensive than soaps, so their advertisements were directed - as a rule - at wealthier recipients, but the type of the ad depended also on the offer of the given company.
Two most serious companies offering laundry products in that time were Schicht-Lever, actually "the manufacture of edible fats and oils Schicht-Lever plc" with the seat in Warsaw and with factories in Warsaw and Trzebinia and Poland joint-stock company "Persil" with the seat and the factory in Bydgoszcz, based  on German Henkel, obviously. The history of Schicht brands and Polish Persil is as a matter of fact fascinating enough that I'm going to devote separate entries to it.
Schicht-Lever offered washing powder and laundry soap under the Radion brand name and so-called soap  with the stag, oldest and probably best known (not only in Poland)  product signed with Schicht name, from which the entire history of the company started (Georg Schicht got the licence for the sopamaking in 1848 in Rynoltica in the present Czech Republic). Soap with a stag was position as reliable, but cheap. The advertisement of  Radion washing powder were referred  to  rather to the wealthier and more conscious group of consumers (one of series of adverts was based on a significance of Radion washing powder in keeping hygiene at home). Radion soap rhas  been advertised quite rarely.
In Bydgoszcz  Persil Factory didn't  produce soap, produced assortment was similar to the contemporary assortment of the German market. The factory apart from Persil produced: Imi dishwashing powder, Henko soda and Ata scouring powder. Persil advertisements were directed both to simple laundresses as well as the distinguished ladies of the house. Advertisements presented the unprecedented quickness and the simplicity of the new way of washing. White Lady well-known for German Persil ads, also appeared at advertisements published in Poland  but she didn't dominate them.

On the pictures:  
Radion ad from a daily newspaper (30-ties) [Running nose? influenza ? - cautiously with the underwear! Radion disinfects the underwear]
Schicht's Soap with a Stag printed leaflet 
Schicht's Soap with a Stag ad metal sign
Persil ad from a daily newspaper (30-ties)
Persil ad from an illustrated magazine 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...